Ahkâm-ı islâmiyyeye uymak

Muhammed Ma'sûm Fârûkî "kuddise sirruh" hazretleri buyurdular ki;

Ehl-i sünnet i'tikâdında olup, ahkâm-ı islâmiyyeye uyan bir müslimân, Allahü teâlânın dostlarını severse, onlardan olur. Allahü teâlâ, hepimize bunları sevmek nasîb eylesin! Bu muhabbet sebebi ile, bizleri onların kalblerindeki feyzlere, nûrlara kavuşdursun! Kalblerimizi bu nûrlarla doldursun! Seven, dâima sevgiliye kavuşur. Onun gibi olur. Tâlib iken, matlûb olur. Muhabbeti artdıkça, insanlık sıfatlarından sıyrılır. Nefsin zararlı isteklerinden halâs olur. Allahü teâlânın rızâsına, muhabbetine kavuşur. (Velî) olur. Muhabbet, kâinâtın yaratılmasına sebeb oldu. Kapalı olan hazîneyi [Mahlûkları] meydâna çıkardı.

[(İslâmiyyet),Muhammed aleyhisselâmın Peygamber olduğuna inanmak ve Onun dînine uymak demekdir. Allahü teâlânın, Kur'ân-ı kerîmde bildirdiği emrlere (Farz) denir. Yasak etdiği şeylere (Harâm) denir. İkisine birden (Ahkâm-ı islâmiyye) denir. Ahkâm-ı islâmiyyeye uymak, Kur'ân-ı kerîme uymak demekdir. Muhammed aleyhisselâmın her sözünün Allahü teâlâ tarafından bildirildiğine, hepsinin doğru olduğuna inanan kimseye (Müslümân) denir. Onun sözleri iki kısmdır: 1- Ma'nâları, mübârek kalbine, Allahü teâlâ tarafından bildirilmiş, kendi konuşduğu kelimelerle söylemişdir. Böyle sözlerine (Hadîs-i kudsî) denir. 2- Kelimeleri de, ma'nâları da, kendisindendir. Böyle sözlerine (Hadîs-i şerîf) denir.

-devamı var-

(Huzur Pınarı Mail Grubu)

Ebû Bekr-i Sıddîk “radıyallahü anh” hazretleri buyurdular ki;

Ey insanlar! Çalışın ve nefislerinizi, içinde yer alacakları ölüm ötesi için hazırlayın. Önünüzde çözümü zorlaşan şeyleri Allah’ın ilmine havale edin. Öbür âleme geçmeden önce bir şey hazırlayın ki, oraya vardığınızda karşınıza çıksın. Çünkü Allahü teâlâ, “Mahşer gününde herkes, dünyâda hayır ve kötülük olarak yaptığı her şeyi hazır bulacak ve isteyecek ki, kötülüklerle arasında uzak bir mesafe bulunsun. Allah size kendinden korkmanızı emreder. Allah kullarını çok esirgeyicidir.” (Al-i İmrân130).

O halde, Allah’tan korkun, O’nun emir ve yasaklarına iyice kulak verin. Sizden önce gelip geçenlerden de ibret alın. Ve unutmayın ki, Rabbinizin huzuruna mutlaka çıkarılacak ve küçük-büyük bütün davranışlarınızın karşılığını bulacaksınız. Bununla beraber Allah dilediğini bağışlayabilir. O bağışlayıcı ve affedicidir. (Huzur Pınarı Mail Grubu)

Bir iş, ne kadar sıkıntı içinde olmuşsa, o kadar uzun ömürlü olur. Peygamber efendimiz; “En çok sıkıntıyı ben çektim!” buyuruyor. O hâlde, hak olan dini de, kıyamete kadar sürecektir.

* Âdem aleyhisselâm, kupkuru bir dünyaya geldi, yıllarca sıkıntı çekti. Sonra, iki evlâdından biri, diğerini öldürdü. Bir baba için ne zordur!

* Nuh aleyhisselâm 950 yıl uğraştı. İnanmadılar, dövdüler, çok eziyet ettiler. Her seferinde öldü diye bırakırlardı. Cebrail aleyhisselâm gelir, yaralarını sarardı. Tekrar tebliğe başlardı. Sonra Allahü teâlâ ona gemi verdi.

* İbrahim aleyhisselâmı ateşe attılar. Oğlunu kesme emri verildi ki, bu Allahü teâlânın halili ve peygamberiydi.

* Musa aleyhisselâm da çok çekti, doğduğu sene Firavun bütün erkek çocukları öldürdü. Senelerce çobanlık yaptı. Birgün hanımı hâmile, zifiri karanlık ve çaresiz... Bir ışık gördü, ışığa gitti. Orada Allahü teâlâ ile konuştu. Bu mirâc değildi.

* Eyyüb aleyhisselâmın kurtlanmadık yeri kalmamıştı.

* Yakup aleyhisselâm ağlamaktan gözlerini kaybetti.

* Yusuf aleyhisselâm kuyuya atıldı.

* Zekeriya aleyhisselâm, ağacın içinde ağaçla birlikte testereyle kesildi.

* İsa aleyhisselâm, 30 kadar kişiyi ikna etmek için neler çekti! Öldürmeye çalıştılar.

* Hazret-i Ebû Bekir, ne sıkıntılar çekti, kaç kere dövdüler! Herkesten önce iman etti, malını ve canını feda etti.

* Hazret-i Ömer, namaz kılarken şehit edildi.

* Hazret-i Osman, Kur’ân-ı kerîm okurken şehit edildi.

* Hazret-i Ali’nin çektikleri, hele Hazret-i Hüseyin’in başına gelenler...

* Peygamber efendimizin vârisleri de, çok çektiler. Ne için? “Lâ ilâhe illallah, Muhammedün Resûlullah” dedikleri için.

Dolayısıyla inanmak çok zor, inandırmak daha zordur. İman, Allahü teâlânın, kullarına ihsan ettiği, özel nimetidir. İmanı olanlar, sevinçten oynasa yeridir! (Huzur Pınarı Mail Grubu)

(Eshâb-ı kirâm) kitâbının başında, Peygamberimiz Muhammed aleyhisselâmın Eshâbının üstünlüğünü, Eshâb-ı kirâma dil uzatanların haksız ve câhil oldukları anlatılmakda, ayrıca; (İctihâd)ın ne olduğu açıklanmakdadır.

Tenbîh kısmında, bir islâm düşmanının yazdığı (Hüsniyye) kitâbına cevâb verilmekdedir.

Bir kısmında, büyük islâm âlimi İmâm-ı Rabbânî hazretlerinin ve Seyyid Abdülhakîm-i Arvâsî hazretlerinin hâl tercemeleri anlatılmakdadır.

Müslimânların İki Göz Bebeği kısmında, Hazreti Ebû Bekr ve Hazreti Ömerin üstünlükleri anlatılmakda, İslâmda ilk fitne kısmında, Eshâb-ı kirâm arasındaki hadîseler, İmâm-ı Rabbânî Ahmed Fârûkî Serhendi hazretlerinin kaleminden çok güzel ve açık olarak îzâh edilmekde, Eshâb-ı kirâmın hepsini sevmek, Ehl-i sünnet olmanın temel şartı olduğu açıklanmakdadır.

Sonunda da, kitâbda ismi geçen (265) zâtın hâl tercemeleri açıklanmakdadır.

Resûlullah efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem", onun geleceğini müjdelemişti. İmâm-ı Süyûtî (Cem'ul cevâmi') kitabında, bu hadis-i şerifi, İbni Mes'ûd Abdürrahman ibni Yezîdden, O da Hazret-i Câbirden rivayet ederek bildiriyor: (Ümmetimden Sıla isminde biri gelir. Onun şefaati ile, çok çok kimseler Cennete girer.) (Sıla), birleştirici demektir. Tasavvufu fıkh bilgileri ile birleştirdiği için bu ism, İmâm-ı Rabbânî hazretlerine verildi. Zamanın âlimleri, Ona bu ism ile hitâb eylediler. Kendisi de, oğlu Muhammed Mâsuma yazdığı bir mektûbda, (Beni iki derya arasında sıla yapan Rabbime hamd ederim) diye buyurmaktadır.