Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 641

Enver abim buyurdular ki;
 
Halid Ebû Eyyûb-el Ensari "radıyallahü anh" hazretleri var. Buranın güneşi. Bir dünyanın güneşi var, bir de orada güneş var. Buyuruyor ki; Birgün cenab-ı Peygambere dua etmek için Ravza-i mutahharaya gittim. Baktım, yanımdaki birisi dua ediyor; ya Rabbi, vallahi bu kulun senin çok iyi bir Peygamberin. Onun hatırına, bana dörtbin dirhem ver, diyordu. Yakaladım elini, sen cenab-ı Allah ile pazarlık mı yapıyorsun, dedim. Sana ne! Ben Habibinin hürmetine, Rabbimden istiyorum, dedi. İyi de, neden dörtbin, dedim. Bin tane borcum var. Bin tane nafakaya lazım. Bin tane ile at alacağım, kuşanacağım, Allah yolunda din uğruna cihada gideceğim. Bin? O da bulunsun yanımda, dedi. Ebû Eyyûb-el Ensari hazretleri de; hoşuma gitti senin bu saflığın. Al sana dörtbin dirhem. Bak dua böyle kabul olur. İlla bağıra çağıra olmaz ki bu, demiş. Mübarek buyuruyor ki; Allahü ekber dedim, namaza durdum, önüme bir kese düştü. Namaz bitti, keseyi açtım. Ben gümüş verdim, dörtbin dinar geldi. Yani altın. Ama içinde bir yazı vardı. Biz daha fazlasını veririz. İslamiyet budur. Allahü teala hiç bir kulunu muhtaç bırakır mı? Bırakmaz! Sen dörtbin dirhem gümüş verdin, al sana dörtbin altın. Onun için, verirken biraz fazla verin.
 
ali zeki osmanağaoğlu

İSTATİSTİKLER

Bugün:814
Dün:1,822
Bu Ay:15,690
Toplam:13,609,608
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842