Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 960

Enver abim buyurdular ki;
 
Bir gün Mübârekler sabah nemâzından sonra kanepeye oturdular. Kanepeye oturduklarında mutlaka önemli birşey söyleyeceklerdir. Buyurdular ki; " Allahü teâlânın bana verdiği maddi ve manevi nimetlerin zerresini kendimden bilirsem herşey biter, mahvolur. Hepsi Efendi hazretlerindendir. İza cae sûresini okudular. Bu sûre bizim için büyük bir müjdedir. Burada Allahü teâlâ tevbe edenleri affettiğini buyuruyor. Çünki, Cehenneme gidecek olanlar günâhına tevbe etmeyenlerdir.

Su-i zan doğrudan Cehenneme götürür. Bid'at ehli de böyledir. Çünki, doğru yaptım zannediyor. Tevbe etmez. Tahmin yok. Üç tarafı duvar bir odadan bir köpek çıksa, ağzı yoğurt olsa ve içeride de yoğurt kasesi olsa, şahitler olmadan bu yoğurdu bu köpek yedi denemez.

Bizim gibi düşünen, başka yerde olsa bile bizimle beraberdir. Bizim gibi düşünmeyen, burada olsa bile bizimle değildir. Bizimle beraber çalışıyor ama fikri başka. O zaman bizimle değil. Bizimle çalışmıyor ama aklı bizimle, o zaman bizimledir. Cemaatle nemâzda, eğer cemaatteki insânların her birinin gafletsiz kıldıkları rekatlerin toplamı bir nemâz olursa, hepsinin nemâzı kabul olur. Peygamberlerle beraber kılınan nemâz muhakkak kabul olur. Âlimler, mürşid-i kâmiller de Peygamberlerin vârisleri olduklarından, onlarla kılınan nemâz da kabul olur. ​

ali zeki osmanağaoğlu

İSTATİSTİKLER

Bugün:910
Dün:1,421
Bu Ay:47,673
Toplam:13,361,694
Online Ziyaretçiler:7
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842