Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1367

Enver abim buyurdular ki;
 
Hocamız ile Beyazıt'tan geliyorduk. Buyurdular ki; Allahü teâlâ bize bu hizmetlerden dolayı Cennetini verirse ki, inşallah verecektir; kapıda dururum, ben bu hizmetleri yalnız başıma yapmadım, bana yardım eden arkadaşlarım vardı derim, hepsini yanıma alırım, hep beraber gireriz. Mesela Enver'i yanıma alacağım, buyurdular. Ben de dedim ki, ya orada kaybolan olursa,... Maksat, onlara söylettirip tasdik ettirmek !... Buyurdular ki, insanların işi karışıktır ama Allahü teâlâ'nın işleri karışık değildir, muntazamdır. Orada hepimiz beraber haşr oluruz.
 
Birisi sordu : Efendim, ahirette şefaat için bir imkan verilirse, bize şefaat eder misiniz dedi. Dedim ki, dünyâda bile ne istediniz de hayır dedim, orada hiç hayır denir mi?... Ben dedim ki; dedeyi (Muammer dede) yanıma alırım, dede; sen de beni alır mısın?... (Kime imkân verilirse, o, diğerini alacak diye sözleştiler.)
 
ali zeki osmanağaoğlu

İSTATİSTİKLER

Bugün:309
Dün:2,188
Bu Ay:36,456
Toplam:13,295,158
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842