Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1530

Enver abim buyurdular ki;
 
Bir gün Mübareklerle Fatih Camiine gidiyorduk. Buyurdular ki; Kardeşim, Allahü teala Kur'an-ı kerimde mealen buyuruyor ki; Düşmanlarımın arasına adavet veririm, hakiki dostlarım kıyamete kadar rahat etsinler diye. Bir şeyh efendi varmış. İki şerden bir hayır doğar, dermiş. Bir talebesi içinden itiraz etmiş. Gitmiş şeyh efendiye, hocam, iki şerden bir hayır doğar ne demektir, demiş. Sana düşman olan iki kişinin arasına cenab-ı Hak bir adavet verir, sen de rahat edersin, üzüntü çekmezsin. Allahü teala aralarını açar, buna; iki şerde bir hayır vardır derler, demiş. Gel zaman git zaman, bir hırsız bu eve girmeye karar vermiş. Çok hediye geliyormuş. Şeytan da insan şekline girmiş, hırsıza, bu çok insan kurtarıyor, önce ben onu öldüreceğim, sonra sen evi soyarsın, demiş. Hırsız, sen deli misin? Adamı öldürdükten sonra eve sokarlar mı? Ben evvela çalıp çırpayım, sonra sen gidip öldürürsün, demiş. Hayır, evvela ben öldüreceğim, demiş. Sen ben derken, şeytan adama gitmiş, şu adam var ya.. Hırsız, demiş. Hoca efendi, adamı yaka paça yakalamış, sen bizim evi soyacaktın değil mi, demiş. Hırsız, size bunu kim söyledi, demiş. İşte filan kimse.. O da onun yapacaklarını söyleyince, ikisinin arası berbat olmuş; hoca da rahat etmiş. Talebe de, vallahi hocam, iki şerde bir hayır vardır, demiş.

İSTATİSTİKLER

Bugün:1,130
Dün:1,822
Bu Ay:16,006
Toplam:13,609,924
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842