Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1739

Enver abiler, Ramezan-ı şerifde, bir iftar sonrası buyurdular ki;
 
Efendim, bu iftarı Enver abi verdi. Dolayısıyla, gelen bütün arkadaşlara teşekkür ve dua ediyorum. Bu yemeği hazırlamakta çok emeği geçenlere de teşekkür ediyorum. İnşallah yediklerimizle cenab-ı Hakkın dinine hizmet etmek güç ve kuvvetini kazanmış oluruz. Helal lokmayla beslenen vücudun en iyi istifadesi, kalbin nurlanmasıdır. Çünki kalp çok hassastır. Kalp, bir havuzdur; ama madde değildir. Madde olsa, tek başına bulunabilir. O, bir madde değildir. Bir kuvvettir. İnsan vücudunda onun bulunabileceği organ, yürektir. Nasıl ki, ampulün içinden sıcaklık geçince o ince teller ışık veriyorlar. Nefis de, akıl da öyledir. İnsanın kabine gelenler, iki kaynaktan gelir. Mübarekler buyuruyorlar ki; İnsanlar başlangıçta aldıkları zevkin nefisten mi geldiğini, kalpten mi geldiğini ayıramazlar. Halbuki neftsen gelen zevk ile kalpten gelen zevk, çok farklı şeylerdir. Biri Cennete, biri Cehenneme götürür. Bunları ayırmak çok zordur. Fakat insanlar, zamanla ibadet yapmak, Allahü tealanın ismini çok zikr etmek suretiyle, kalp yavaş yavaş nefsin tesirinden ayrıldıkça, kendi zevkini bulmaya başlar. Ötekisi zaten kendi zevkine devam ediyor. Ama kalp kendi zevkinden bîhaber iken, o yaptığı ibadetler sebebiyle, Kur'an-ı kerim okumanın, namaz kılmanın, sohbetin çok zevkli olduğunu, hele hele konuşan birisi güler yüzlü-tatlı dilli ise, çok tatlı olduğunu anlar. İşte bu zevkler ayrıldığı zaman, hak ile batıl ayrılır. Başlangıçta, hepsi birdi. İşte Mübarekler buyurdular ki; Kalbin bu zevkleri ayırabilmesi için, onun güçlenmesi, kuvvetlenmesi lazımdır. Onun gücü ve kuvveti, ibadetlerdedir, haramlardan sakınmaktadır. Ama en kıymetli, en güçlü ilaç da, gene sohbettedir. Çünki, büyükler buyuruyorlar ki; Hiçbir üstünlük, hiçbir şifa, sohbetinki kadar olamaz. Çünki, insanın bütün organlarına hitap eder. Sonra büyüklerden bahsedildiği için de, Onların ruhaniyetleri buraya gelir. Biz bilsek de, bilmesek de, anlasak da, anlamasak da, karpuzun güneşin enerjisini anlamadığı gibi, insan o ruhlardan istifade eder. Bilmek şart değildir. Karpuz güneşten aldığı enerji ile olgunlaştığını biliyor mu? İşte Onlardan çok bahsedince veya bahsedilen yerlere gidince, insanın kalbi yavaş yavaş kendine gelir, kendini tanımaya başlar ve doğru ile eğriyi ayırmağa başlar. Zaten birgün birisi Mübareklere, efendim siz çok hocanızdan bahsediyorsunuz. Neler öğrendiniz ki, bu kadar seviyorsunuz, bu kadar çok şeyler anlatıyorsunuz, diye sordu. Mübarekler buyurdular ki; Ya efendim, ben önceleri kim sevilir kim sevilmez, bilmiyordum. Hangisi eğri, hangisi doğru, bilmiyordum. Bu mübarek zât, Efendi hazretleri, bana bu sevilir bu sevilmez, bu iyi bu kötü diye anlattı, ondan sonra öğrendim, buyurdular.

İSTATİSTİKLER

Bugün:571
Dün:1,716
Bu Ay:20,161
Toplam:13,614,079
Online Ziyaretçiler:5
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842