Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1770

Enver abiler buyurdular ki;
 
Allahü tealaya hamd olsun, bizi bu günlere kavuşturdu, ölmeden evvel Mübarekleri tanımak nasip etti. Keşke hayatta olsalardı, daha fazla hizmet etseydik, daha fazla duasını alsaydık. Ama takdir-i ilahi böyleymiş. İnşallah, tamamı ele geçmezse de, tamamı terk edilmez emrine uygun olarak, bizi bırakmazlar.
 
Bir genç istifade etmek için bir mübarek zâtı ziyarete gitmeğe karar vermiş. Gitmiş, namaz kılarken mübarek zât Fatiha'da üç kere takılmış. Genç de, hocaefendi daha Fatiha'da hata yapıyor, istifade edemem diye, dönmüş. Yolda karşısına bir arslan çıkmış. Arslan genci kovalamaya başlamış; ama dergahın içine kadar. Yani, dergahın içine sokmuş. O sırada mübarek zât çıkmış, benim misafirimi neden korkuttun diye, arslanı azarlamış. Arslan da gayet mahcup olarak gitmiş. Mübarek zât gence, sen kusur aramağa mı geldin, istifade etmeğe mi? Kusur ararsan, çok kusur bulursun, demiş. Kusurlu tarafları görmek isteyenler, kendi gibi kusurları bulurlar. Çünki, kendisi de kusurludur. Kusurları görmemek, öbür tarafları görmek lazımdır.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:495
Dün:1,061
Bu Ay:19,943
Toplam:13,865,909
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842