Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 165

2008 senesi, temmuz ayının 12'si ...
Enver abim Güzelşehir'deki evlerine, huzurpınarına hizmet eden arkadaşları yatsı namazına davet ettiklerinde, buyurdular ki;

-15-
 
Otele geldik, dinlendik, abdest tazeledik, Kur'ân-ı kerim okuduk, falan derken, sayın Ören, sayın Ören diye anons edildi. Aşağıya indim, son model bir araba, başında beyaz takkeli bir şoför. Sayın Ören sen misin, dedi. Evet, dedim. Gelin o zaman, binin dedi. Peki efendim, dedim. Program ne, dedi. Kâdı Iyad, Süleyman bin Cezuli hazretlerine ziyaret dedim. Kâdı Iyad hazretlerine gittik, okuduk. Kâdı Iyad hazretleri buyuruyor ki; Rabbimin ihsan ettiği iki nimetten dolayı, ayaklarım bulutların üstünde, ellerim yıldızlara değiyor. Benden daha şanslı kimse olamaz, sevincimden uçuyorum. Efendi hazretleri! Bu kadar sevincinize sebep olan iki şey nedir, diye soruyorlar. Bir; alemleri yaratan, her şeyi yoktan var eden, yüce Allah, beni insan yerine koyuyor, bana hitap ediyor. Bana kulum diyor. Bundan daha büyük şeref ne olabilir? Bir insan olsa olsa dünyada köle olur. Kimin kölesisin derler. Ben, yerleri gökleri yoktan var eden, yaratan yüce Allahın kölesiyim. Benim için ne şeref! İki; herkes hocası ile öğünür. Ben, filancanın talebesiyim, der. Ben, Resulullahın talebesiyim..
 
-devamı var-
 
ali zeki osmanağaoğlu

İSTATİSTİKLER

Bugün:1,809
Dün:1,203
Bu Ay:59,843
Toplam:13,253,649
Online Ziyaretçiler:10
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842