Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 332


Enver abim buyurdular ki;
 
-45-
 
Ömer bin Abdülaziz hazretleri, yatsı namazından çıkmış, evine giderken, bakmış bir adam sarhoş, şarkı mı söylüyor belli değil... Benim halife olduğum yerde, karşıma bir sarhoş çıkıyor diyor. Hemen zaptiyelere haber veriyor, yakalayın onu diye. Hemen yakalıyorlar, kelepçeleyip götürürlerken; Allah-Muhammed aşkına beni halifenin huzuruna götürün, ona bir çift sözüm var diyor. Efendim sarhoş böyle böyle dedi, bir kelamı varmış, ne yapalım diyorlar. Halife; Gelsin söylesin diyor. Sarhoş geliyor Halifenin huzuruna, tam karşısına, aniden yüzüne tükürüyor. Herkes zannediyor ki, bu artık kurtulamaz.. fakat halife buyuruyor ki; "afv ettim bırakın". Efendim buna iki misli ceza gerekirken, niye afv ettiniz diyorlar. Ömer bin Abdülaziz hazretleri buyuruyor ki; "Yarın ahirette ameller, Allahü tealaya iki şekilde arz edilecek, Allah için olanlar ve nefis için olanlar. Benim ona vereceğim ceza Allah içindi fakat tükürdüğü zaman nefsim karıştı. Nefsim için de ceza verecektim, bunun hesabını ben veremem. İnsanlar ne yaparsa hepsinin hesabını vereceklerdir, ancak Allah için yaptıklarından kurtulacaklardır. Niye onun yüzünden ben Rabbimin huzurunda sıkıntıya düşeyim" diyor.
 
-devamı var-
 
ali zeki osmanağaoğlu

İSTATİSTİKLER

Bugün:234
Dün:1,353
Bu Ay:29,428
Toplam:13,538,999
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842