Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 399


Huzurpınarı ailesinin muhterem üyelerinin Cum'a gününü tebrik eder, müstecâb dualarınızı istirham ederiz efendim.

Allahü tealaya emanet olunuz efendim.

ali zeki osmanağaoğlu


Enver abim idi, Sizinle aramızda vasıta olan,
Enver abim idi, sırlarınıza vâkıf olan,
Enver abim idi, Işığınızla cihanı aydınlatan,
Enver abim idi, gönülleri ferahlatan,
 
Sizden sonra, O'da kavuştu şimdi maşuğuna,
Nasıl dayanılır, yetim kaldık bu dünyada.


Geçmiş zaman olur ki, hayali cihan değer....
 
Bâzı hatıralar vardır ki, kalblere nakşeder. O hatıraları hatırlamak, Cennet hayatı yaşamak gibidir...
 
Bâzı insanlar vardır, ahiretde kendini kurtarabilmek için yaşar. Tabii ki akıllı olan herkes ahiretini düşünerek, orada kimlerle ve nerede bulunmak istiyorsa bu tercihi kendisi hür iradesiyle yapar,.. ama bu tercih dünyada yapılır. Ahiretde başına neler geleceğini düşünmeden iş yapana zaten akıllı denir mi..?
Fakat bazı insanlar da vardır ki, sadece kendisini kurtarmak için yaşamaz, Onların başka derdi vardır. Hatta o derdi yanında kendini düşünmez bile.. Onların esas dertleri; HİÇBİR İNSAN AHİRETDE YANMASIN, herkes dünyada ve ahiretde huzurlu olsun. İşte o büyüklerin esas dertleri budur. Nübüvvet yolundan gelen büyüklerin ortak derdidir bu. Ve akıl ile anlaşılamayacak derecededir.
 
Enver abimin kalbinde de, insanlara karşı öyle bir sevgi vardı ki,.. insanlar ahiretde yanmasın diye ömrü boyunca uğraştı. Kendisini yakın tanımayanların bunu anlayabilmesi mümkün değildir. O, insanları çok sevdiğinden insanlar da Onu çok severdi. Enver abimizi her insan elinde olmadan, farkında olmadan severdi. Tabii bu sevgi, Onun kalbinden gelen sevginin yansımasıdır. Enver abimin kalbinde anlaşılamaz bir mıknatıs vardı,.. öyle ki; insanlar O'na doğru kuvvetle çekildiğini farkederlerdi.
 
Enver abim buyururlardı ki; "Müslüman hasreti çekilen insandır, özlenen insandır. Her an ihtiyaç duyulan insandır. Görsek de istifade etsek diye yanına koşarak gidilen insandır. Karşılaşmasak diye kaçılan değildir. Müslüman karıncayı bile incitmez…" buyururlardı. İşte Enver abimizin tarifi budur.
 
Enver abim, zaman zaman hizmet için bazı arkadaşlara vazife verirlerdi. Mesela "huzurpınarı hizmetleri", kurulduğundan itibaren her zaman Enver abimin himayesinde idi. Zaman zaman çağırırlar, nasıl hizmet edileceğini anlatırlar, neler yapmamız lazım olduğunu, nelere dikkat edilmesi lazım olduğunu anlatırlardı. Bazan da telefon veya mail ile de bildirirlerdi. (Bizzat telefon ederek, şu kelimeyi, şu şekilde değiştirdim dedikleri de olmuştu. Mail ile irtibat ise hergün muntazam idi.) Birkaç defasında yanlarına oturtup, kendi bilgisayarlarında huzurpınarını açarak şu dursun, bunu kaldır dedikleri de olmuştu. Hatta kendi bilgisayarlarından bazı bilgileri vermişlerdi (2008 de Yalova'da).
 
Sarıyer'de 2008 senesinde ekim ayında huzurpınarı için şu nasihatleri yapmışlardı: "Ekibini sağlam kur, bundan sonra bir müddet hızlı büyürsünüz. Bizim işimiz insanlar kurtulsun diye uğraşmak, ahiretde yanmasınlar diye uğraşmaktır. Dinimizin yayılması için çalışanlar, Peygamber efendimizin "sallallahü aleyhi ve sellem" vârisleridir. En zor iş, dîne hizmet etmektir. Allahü teala sevdiği işi sevdiklerine yaptırır, sevmediği işi sevmediklerine yaptırır. Allahü tealanın en sevdiği iş, dinimize hizmet etmektir. Kim dîne hizmet ederse din ona sahip çıkar. Dîne hizmet eden aziz olur. Ölürken şehid olarak ölür. Emr-i maruf sevabı, harp meydanında gazaya verilen sevabdan daha fazladır. Bu zamanda fitne çıkarmadan hizmet edebilmek çok mühimdir. Kibir ve ucba da dikkat etmek gerekir. Peygamber efendimiz 'aleyhissalatü vesselam', küçük günahtan sakınıp, büyük günaha düşmenizden korkarım, buyuruyor. Ucubdan çok sakının. Ucub, biz bu günahı yapmıyoruz, demektir. İyilerin düşmanı çok olur. Hased edenler de çok olur, bazı şeylere kulağınızı kapayın. Bu dinin iki tane ayağı vardır. Birincisi öğrenmektir, ikincisi de öğretmektir. Eğer bize ecdadımız dinimizi öğretmeselerdi, biz şimdi kim bilir ne olurduk! Eğer onlar canlarıyla, mallarıyla, kanlarıyla, bol fedakarlıklar göstermeselerdi, hiç birimiz İslamiyyeti bilemezdik. Peki bizden sonra gelecek olan nesiller, ecdadımız bir sürü fedakarlık yapıp size bunları öğrettiler, peki sizler bize bunları niçin öğretmediniz derlerse halimiz ne olur? Onun için az da olsa bir şeyler yapmalıyız. Hiçbir hasenâtı geri çevirmemeliyiz. İmam-ı Rabbani hazretleri kuddise sirruh buyuruyorlar ki; Allahü teala bir kuluna iki şeyi vermişse, ona her şeyi vermiştir. Birincisi, Ehl-i sünnet vel cemaat itikadı. İkincisi, ilim öğrendiği kimsenin Allah adamı olması. Allah adamı olmak çok zordur. Padişaha yazdıkları bir başka mektuplarında yine İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyorlar ki; Bütün vaazların, bütün nasihatlerin özü, Allah adamlarıyla beraber olmaktır. Çünki bu dünyada kim ile beraber olunursa, kim sevilirse, ahirette de onunla beraber olunacaktır. Peygamberimiz aleyhissalatü vesselam buyuruyorlar ki; Kişi sevdiği ile beraberdir. El mer'ü mea men ehabbe. Allah korusun, bir Allah düşmanına muhabbet beslersen, onunla beraber olursun. Bir Allah dostuna muhabbet beslersen, onunla beraber Cennette olursun. İnsanlar yanmasın diye uğraşmamız lazım. Sizin ahiretde kurtuluşunuz huzurpınarı ile olur. Huzurpınarı Hocamızın anlatılmasında çok hizmet ediyor. Bu hizmetlerinizden memnunuz. Hocamız buyuruyordu ki; "Kalbden kalbe bir yol vardır; o yol, muhabbet yoludur. İş, o yolu ele geçirmektir. Bu muhabbet yolu ele geçerse, insan sevdiği ile beraberdir. Gece de beraberdir, gündüz de beraberdir. Dünyada da, ahiretde de beraberdir. Kabrde de, mahşer yerinde de beraberdir. Sevince beraberlik böyle olur" buyuruyorlardı. "İnsan seveceği kimseyi iyi seçmeli, ona göre sevmeli" buyuruyorlardı. Çünki Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem, dünyada kimi severseniz ahiretde onun yanında olursunuz buyuruyorlar. Onun için, Kim olduğunuz değil, kiminle olduğunuz önemli. Ahiretde nerede ve kimlerle beraber olmak istiyorsak, bu tercihi dünyada yapmalıyız. Kurtulmak için kurtulanlarla beraber olmak lazım. Son nefesde beyindekiler silinir, fakat kalbdekiler kalıcıdır. Beyin, bilgi yeridir, kalb ise sevgi yeridir. Son nefesde iman ile ölmek veya imansız ölmek, kalbdeki sevgiye tabidir."
 
Enver abim, asırlarda ender yetişen çok müstesna bir insandı. Allahü teala rahmeti ile merhameti ile muamele eylesin inşallah.
 
Fî emanillah.

Ey lâtifler lâtifi, ey kalblerin meliki,
ilim, takva ehlinin reisi, ehl-i sünnet varisi.
İnsanların üstünü, doğru yolun rehberi,
hayât esrarını çözen, âriflerin serveri.
 
Asrın müceddidi, O vâris-i enbiyâ...
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Her kelamında rûhlara, âb-ı hayât akıyor,
her sözü, kalblerden, pasları kaldırıyor.
Aşkıyla tutuşanlar, yanıp kavruluyor,
kalbi mühürlü olanın, nasibi olmuyor!
 
Yapayalnız bir insan ulaşır mı felaha?
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Vurulmamak ne mümkün! Nur akan simanıza,
seçilmişler vâsıldır, hizmete zatınıza.
Mümkün olamaz karşılık, bizdeki hakkınıza,
cana minnet biliriz, kulluğu kapınıza.
 
Onun hürmetine yâ Rab, bizi Ondan ayırma!
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Resûlullahı, gösteren aynadır bizzatihi!
Abdülhakim efendinin göz nurudur kendisi!
Kurtarır layık olsak, teveccühünüz bizi,
neler kazanmazdık ah! tanıyabilsek sizi...
 
Ey gönüller sultanı, canım dayanmaz daha,
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Gözlerimi kapayıp, derin düşünüyorum,
hayâlimde, rûhumda, bir Işık görüyorum.
Kalbleri pak eden, bakışlar önündeyim,
fakat bu, rü'yâ değil, bilmiyorum nerdeyim.
 
Sevdamız bu Işığadır, rûhların tek matlûbuna...
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Doğrusu bu cihanda, başkaca Işık yoktur,
Olsa bile sönüktür, ziyasız ve donuktur.
Sizi bilenler bilir, bilmeyene söz yoktur.
Bu nadide sofrada, kırıntı bize çoktur.
 
Bu Işık kavuşturmuş , âşıkları ma'şûka...
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Bizden sadır olanlar, sizi sena edemez,
boş laftan, yanlış sözden, daha öte gidemez.
Hakire sükut düşer, karga nağme edemez!
Sizi meth-ü senaya, diller kafi gelemez.
 
Sevenlerin ne yapsın, zulmet dolu dünyada...
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Ardınızdan yetim kaldı ciğerpareleriniz,
yüreği parçalanan aşıklar sizin sevenleriniz.
Kararan gönüllere ilim meşalesiydiniz,
İlim, takva ehlinin şüphesiz reisiydiniz.
 
Unutulmayan nursunuz, ehl-i sünnet yoluna.
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Bir teveccühle, gaflet perdelerini gideren,
bir tebessümle, sonsuz se'âdetleri veren.
İlm, irfân, kerâmet, hârikalar menba'ı,
bu dünyâ nazarınızda, sanki örümcek ağı.
 
Ebedî sultân olur, bende olan Onlara.
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Alimlerin rehberi, âşıklar sığınağı,
Dünya zulmette iken, kurtardınız etrafı.
Sel gibi aktı yaşlar, sevenin gözlerinden.
Ölüm size düğündür, biz olduk elem çeken.
 
Sevenleriniz ne yapsın zulmet dolu dünyada?
Yürekler dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 
Bizimki övmek değil; nafile bir gayrettir,
Belki birkaç söz ile, güneş'i tarif etmektir.
Aşığa gönül gerek, bizlerdeki yürektir.
Bu yolda makbul olan, kendini hiç bilmektir.
 
Bu dünyayı terk ettiniz, kavuştunuz maşuğa.
Huzur ailesi dayanır mı Sizden ayrı kalmağa?
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:202
Dün:2,149
Bu Ay:40,561
Toplam:13,299,263
Online Ziyaretçiler:4
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842