Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Huzur Damlaları - 428

Alî Râmitenî hazretleri "rahmetullahi aleyh" buyurdu ki;
 
Allahü teâlâ'ya hiç isyân etmediğiniz bir dil ile duâ ediniz ki, duânız kabûl olsun. Duânızı öyle bir delîl araya koyarak edin ki, o günâhı işlememişlerden olsun. O delîl, Allahü teâlâ'nın dostudur. Onlara tevâzu' ve sevgi gösterin ki, sizin için duâ etsinler.
 
Halkı Hakka davet eden kimse, canavar terbiyecisi gibi olmalıdır. Canavar terbiyecisi, nasıl uğraştığı hayvanın huyunu ve isti'dâdını bilip de ona göre davranırsa, o da öyle olsun!
 
İbâdetlere sarılmak ve onları yerine getirmek lâzımdır. Yerine getirilince de, onları yapmadığını kabûl edip, kendini kusûrlu bilerek, tâ'at ve ibâdete yeniden başlamalıdır. Bir gün bir kişi huzûruna gelip, kalbinin dağınıklığından ve kendisini ibâdetlere tam veremediğinden bahis etti. Şeyh hazretleri şu şi'ri okudular:
 
Birisiyle oturup kalbin toparlanmazsa,
Kalbindeki dünyâ derdini senden almazsa,
Onun ile sohbetten etmez isen teberrî,
Sana yardıma gelmez azîzândan hiçbiri.
 
Alî Râmitenî hazretleri "rahmetullahi aleyh", (Ey îmân edenler, Yüce Allaha nasuh tövbesi ile tövbe ediniz)meâlindeki Tahrim sûresinin sekizinci âyetini açıklarken buyurdu ki; Bu âyet-i kerîmede hem işâret, hem de müjde vardır. Tövbeden dönseniz de tövbe ediniz demesi işârettir. Müjde ise tövbenin kabûlüdür. Çünkü Allahü teâlâ tövbeyi kabûl etmeyecek olsaydı, bunu emir etmezdi. Emir etmesi kabûl etmesini gösteriyor. Ancak tövbe dilden değil, gerçekten kusûrunu bilerek kalpten olmalıdır. 

İSTATİSTİKLER

Bugün:173
Dün:968
Bu Ay:44,574
Toplam:13,358,595
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842