Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1964

Enver abiler buyurdular ki;
 
Cenab-ı Hakkın kullarına verdiği çok nimetler vardır. Bu nimetlerin içinde öyle büyük bir nimet vardır ki, eğer o nimetin şükrü eda edilmez ise yani cenab-ı Hakka bu nimetinden dolayı onun arzu ettiği şekilde teşekkür edilmez ise, bir gün o nimet elden gider. İşte Hocamız buyurdular ki; Allahü tealanın kullarına verdiği en büyük nimet itikattır, imandır. Cennete amel ile girilmez. İstediğin kadar ibadet yap imanın dürüst değilse, iman yoksa istediğin kadar ibadet yap; kapıdan dönersin. Çünki, anahtarı iman. İşte, iman nimetinin şükrü Kur'an-ı kerimde çok yerde geçiyor efendim buyurdular. Hubb-u fillahtır. Yani, Müslümanların kendi aralarında iyi geçinmesidir. Eğer Müslümanların kendi aralarında bir geçimsizlik meydana gelirse, kiminle kimin arasında olursa olsun bunlardan birinin imanı gidebilir. O hâlâ imanlı zanneder kendini ama gitmiştir. Çok tehlikelidir. Ameller imanı korumak içindir. İstiğfar edilir. Duası var, dua yapılır. Tekrar geri gelir ama uçan bir kuş gibidir. İnsanın omuzunda veya başının üstüne bir devlet kuşu konmuştur. Ufak bir sarsıntıyla uçtu mu perişan oluruz Allah korusun. Onun için daima güler yüzlü, tatlı dilli olun. Herkes ile iyi geçinmek lazım. Onun için Peygamber Efendimiz "aleyhissalatü vesselam" buyurmuşlar ki; İnsanlar iki gruptur. Bir grup sıcak kanlı, bir grupta soğuk. Sıcak kanlı olanlar sevilir, sever, herkes ile iyi görüşür. Yani, onun için görüşmemek gibi bir endişe yoktur. Çünki, kendi tabiatı öyledir. Bazıları vardır ki yanına sokulamazsın. Soğuktur. Ama bu, iyiye alamet değil tabii...
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:38
Dün:831
Bu Ay:20,731
Toplam:13,932,892
Online Ziyaretçiler:4
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842