Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1979

Enver abiler buyurdular ki;
 
Allah rahmet eylesin, Mübarekler kendileri için buyurdular ki; ben çok yanlış yoldaydım; ama Efendi hazretleri beni aldı, bu otobana getirdi. Artık Efendi hazretleri beni bu yola getirdikten sonra, herhangi bir ibadeti, herhangi bir hizmeti kendi şahsımdan bilsem, yanarım. Çünki ben buradaydım. Her nefesim günahtı, her nefesim küfürle bulaşıktı. Hatta küfre gidiyordum. Efendi hazretleri buraya koydu. Şimdi ben nasıl iyi iş yapıyorum diyebilirim, buyurdular. Dolayısıyla, büyükler buyuruyorlar ki; Bu yol, mutlak olarak cenab-ı Hakkın rızasına kavuşturucudur. Sen kavuşmak istesen de, kavuşmak istemesen de, kavuşacaksın. Çünki bir kere yola girdin, dönüşü yok! Sağa sola dönüşü yok, arkadaki de bastırıyor. Mecbur devam edeceksin. Yani, birinin peşine takılsan da, sürünsen de, devam edeceksin. Artık aldığı mesafe, herkesin kendi kabiliyetine göredir. Ama eninde sonunda kavuşacaktır. Efendim dünyada kavuşamadı. Kabirde kavuşur. Kabirde kavuşamadı, mahşerde kavuşur. O da olmadı, Cennette kavuşur. Çünki yolun sonu Cennettir. Allah muhafaza eylesin, sen değil, yolun kendisi kavuşturucudur. Allah muhafaza eylesin, yol çok kıymetli olduğu için, düşmanı çok vardır. Şeytan, nefis, insan, neşriyat.. Hepsinin gözü buradadır.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:354
Dün:826
Bu Ay:16,390
Toplam:13,981,622
Online Ziyaretçiler:5
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842