Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1984

Enver abiler buyurdular ki;
 
İnsana ahirete giden yoldaki en büyük tuzak, en büyük dipsiz kuyu, doymak bilmeyen nefsine tâbi olmaktır. Çünki nefs demek, biraz daha ver, daha da ver, ne olur biraz daha ver, demektir. Onun yeter dediği yoktur. Allahü teala onu mealen, helû'â ismindeki bir mahluka benzetiyor ki, bu mahlûk, ne versen hiç doymayan bir mahluktur. Onun için, çok istekli olmak, çok isteyici olmak, iyiye alamet değildir.
 
İmanın hırsızları çoktur, o hırsızlara karşı çok uyanık ve tedbirli olmak lazımdır. O hırsızların başı var, bir de en başı var, o da insanın kendisidir. İman da kendisinde, hırsız da kendisinde. O da insanın nefsidir, arzuları, hevesleri, zevkleri, istekleridir.
 
Birgün Mübarekler ve Mücahid abi ile Fatih'teki evde kahvaltıdayız. Mübarekler Mücahid'e sordular, "Baban mı seni daha çok seviyor, yoksa sen mi babanı daha çok seviyorsun, buyurdular. Siz bilirsiniz, dedi. Aferin Mücahid, buyurdular. Cevap vermedi yani. Buyurdular ki; Efendim, baban seni daha çok seviyor. Çünki baban seni sevmese, onu sevemezsin.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:345
Dün:826
Bu Ay:16,381
Toplam:13,981,613
Online Ziyaretçiler:4
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842