Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1989

Enver abiler buyurdular ki;

Her akşam gelip Mübareklere rapor veriyorduk. Efendim, filan arkadaş geldi, böyle oldu, filan işler böyle gitti, onlar da dinliyorlardı. En mühim maddeyi bana söyleyin, buyurdular. Dedik ki, Efendim, Enver abinin sıhhati elhamdülillah çok iyi. Bana bu lazım, geri kalanı boş ver, buyurdular. Buyurdular ki; Ben Enver'e dua ediyorum. Çünki, o bir yanlış yaparsa hepimiz burada rahatsız oluruz. Burada rahat yemek yiyemeyiz. Onun için o herkesle görüşüyor, herkesin de ağzına; suyuna, huyuna uygun şerbet veriyor. Ben veremem, buyurdular.
 
Bir gün Mübarekler Hakikat Kitapevine geldiler. Müsafeha ederken o aklıma geldi. Bütün arkadaşlarımızın ellerini sıkarak, müsafeha ederek buyurdular ki; Kardeşim, her birinizin elini sıkarken, ya Rabbi, şu mücahid kulunun hatırına hürmetine beni afv et diye dua ettim. Melekler şereflenmek için, Allahü tealanın dinine inanan, Onun dinini yayan, Onun dinini yaşayanların, ayaklarının altına kanatlarını döşermiş. Mübarekler bir hadis-i şerif meali olarak anlatıyorlar; Birkaç müslüman, birkaç nefes, dinden, Allahtan ve Peygamberden bahs etmek için bir araya gelse, gökteki bütün melekler.. Yani, efendim gökte ne var? Cennet var. Cennettekilerin hepsi o yere gıpta ederler, yani dua ederler. Ya Rabbi, sen bunları muhafaza et, afv et bunları, derler, buyurdular.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:689
Dün:788
Bu Ay:14,865
Toplam:14,050,470
Online Ziyaretçiler:20
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842