Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2604

Huzurpınarı ailesinin muhterem üyelerinin Cum'a gününü tebrik eder, müstecâb dualarınızı istirham ederiz efendim.
 
Allahü tealaya emanet olunuz efendim

ali zeki osmanağaoğlu


Geçmiş zaman olur ki, hayali cihan değer....
 
Bâzı hatıralar vardır ki, kalblere nakşeder. O hatıraları hatırlamak, Cennet hayatı yaşamak gibidir.

Enver abiler buyurdular ki;

Bir hadis-i şerif var. Peygamberimiz "aleyhissalatü vesselam" buyuruyorlar ki; Hayrun-nâs men yenfe'un-nâs, şerrün-nâs men yedurrun-nâs. İnsanların hayırlısı insanlara faydalı olandır. İnsanların kötüsü insanlara zaralı olandır. Bu hayırlı insanların içinde dinli-dinsiz fark eder mi? Hiç fark etmez. Bugün dinsiz olabilir ama bir ay sonra, üç ay sonra ne olacağını sen nasıl bilirsin, ben de bilemem. Sonra, onların sahibi Allah'dır "celle celalühü". Size bir hikaye anlatayım. Bir ihtiyar İbrahim aleyhisselam'a gelmiş. İbrahim aleyhisselamın da âdet-i şerifesi; bir insan evine gelir de birkaç lokma yemezse, o da aç kalır, yemezmiş. İlla bir misafir gelecek, birşeyler yiyecek, ondan sonra kendisi yemek yermiş. Böyle günlerce aç kaldığı da olurmuş. Halil olmak kolay değil. Yalnız, Habib ne, Halil ne? Habib, kan bağı olan dosta denir. Halil, dostluğa denir. Cenab-ı Peygambere "aleyhissalatü vesselam" Allahü teala o kadar kendine yakın olduğunu bildiriyor ki; kan bağı olan Habib ismini kullanıyor. Hiçbir Peygamber hakkında değil. Yakınlığını o kadar ifade ediyor ki; sen benim Habibimsin, buyuruyor. İbrahim aleyhisselama ise, Halilim, dostumsun diyor, ne güzel. O ihtiyarda ibadet sıfır, ne din ne iman, sıfır. Gece bakıyor, hiç sıfır. İki gün, üç gün, en sonunda yeter artık, çek git diyor. İnsan bir teşekkür eder, birşey söyler, diyor. Cenab-ı Hak ile ilgili bir kelam yok. İhtiyar giderken Cebrail aleyhisselam geldi, dedi ki; Ya Halil, ya İbrahim, Rabbim sana gücendi. Ne? Neden? Neden benim kulumun kalbini kırdı? Seksen sene yedirdim, içirdim, besledim, hiçbirini yüzüne vurmadım. Sen üç gün tahammül edemedin, sabredemedin, kalbini kırdın gitti. Eyvah... Adamın arkasından koştu. Buldu ve kardeşim, yalvarırım evime gel dedi. Neden? Ağzına lokmayı elimle koyacağım. Sen benim kalbimi kırdın. İhtiyar; Bu kadar ısrarın sebebi ne, dedi. Senin yüzünden Rabbim bana gücendi, buyurdu. Niye? Seksen sene yedirdim, içirdim, besledim, hiçbir gün hatasını yüzüne vurmadım. Sen iki günde bitirdin işi, olmaz. Rabbimin beni affetmesi için, senin beni affetmen lazım. İhityar; Ya sen ne diyorsun. Yani, Allahü azimüşşan, yerleri, gökleri yaratan... Benim için mi geldin, dedi. İbrahim aleyhissealm, Vallahi senin için geldim, dedi. Ben böyle bir Allaha kurban olurum. Hemen müslüman oldu. Bitti...Onun için, sen başkasının sonunu düşüneceğine, kendi sonunu düşün!

Enver abiler, asırlarda ender yetişen çok müstesna bir insandı. Allahü teala rahmeti ile merhameti ile muamele eylesin inşallah.

Fî emanillah
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:296
Dün:377
Bu Ay:673
Toplam:14,297,017
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842