Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2607

  • Whatsapp'de paylaş

Enver abiler buyurdular ki;
 
Bir gün eski ümmetlerden bir zamanlarda, Mûsa aleyhisselam zamanında bir aziz yani bir derviş, evliya, tek başına bir dağda yaşıyor. Mûsa aleyhisselam Tûr-i sinaya giderken yolunu kesmiş. Ya Mûsa, benim için dua et, Cenab-ı Hakka arz et. Benden razı mı, demiş. Mûsa aleyhisselam, olur demiş. Senin için, günahlarının affı için dua ederim, demiş. Derviş demiş ki, Allah Allah, ben ne günah işledim ki. Ben gece gündüz zaten ibadet yapıyorum. Yapacak başka bir dua mı var, demiş. Mûsa aleyhisselam arz etti cenab-ı Hakka; Ya Rabbi, böyle bir hadise ile karşılaştım. Hemen Allahü teala Cebrail aleyhisselamı gönderdi. Şu şah damarı var ya, insanların atardamarı. Allahü teala Cebrail aleyhisselama, onun şah damarını biraz sık bırak, buyurdu. Geldi Cebrail aleyhisselam. Dedi ki; sen hiç günah işlemezmisin. Peki bu ibadetleri ne ile yaptın. Elin var ayağın var. Bunların hepsi senin dedi. Derviş, kimin olacak ki dedi. Gitti damarını biraz sıktı. Yerlerde baş ağrısından debelenmeye başladı. Oradan oraya atıyor kendisini. İş felaket. Cebrail aleyhiseselam dedi ki; ne oldu ? Ölüyorum. Dua istiyorum, dedi. Niye istiyorsun? Günahlarımın affı için, dedi... Günahım yok diyen kadar günahı en büyük günahkâr insan olamaz.
 
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:311
Dün:348
Bu Ay:2,751
Toplam:14,335,638
Online Ziyaretçiler:10
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842