Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

HAZRET-İ EBÛ BEKR - 13 (Radıyallahü Anh)

YOK OLMAKTAN KURTULDUM
 
Bir gün "Cibrîl-i emîn", geldi Resûl katına.
Ve oturdu mescidde, Peygamberin yanına.
 
Hazret-i "Ebû Bekir", girdi sonra içeri.
O dahî selâm verip, oturdu diz üzeri.
 
Üçü oturur iken, Resûlullah bu kere,
Gözlerini kapayıp, daldı bir tefekküre.
 
Hazret-i "Cibrîl" ile, "Ebû Bekir", o anda,
Mânâlı bakıştılar, bir an aralarında.
 
İşâretler ettiler hattâ birbirlerine.
Mânâlı ve sessizce, gülüştüler hem yine.
 
Farketti Resûlullah onların bu hâlini,
Hazret-i Cebrâil'e sordu şu suâlini:
 
(Ey kardeşim Cebrâil, Ebû Bekir'le sizin,
Sebebi neydi acep, böyle gülüşmenizin?)
 
Sükût etti o önce, Resûl'e edebinden.
Lâkin ısrâr edince, arz etti sonra hemen.
 
Dedi: (Yâ Resûlallah, bizim, Ebû Bekir'le,
Çok mühim bir vak'amız olmuş idi vaktiyle.
 
Zîrâ ben, zorda kalıp, muhtâçken çok yardıma,
Ebû Bekir, bir anda gelmişti imdâdıma.
 
Yetişmiş olmasaydı bana ogün o eğer,
Şu an olmayacaktı hayâtta benden eser.)
 
Cibrîl'i dinleyince, Peygamber Efendimiz,
Sordu ki: (Ey Cebrâil, nedir o hâdiseniz?)
 
(Arz edeyim) diyerek, Cibrîl Resûlullaha,
O vak'ayı, şöylece başladı anlatmaya.
 
Dedi: (Yâ Resûlallah, Rabbimiz Arş ve yeri,
Yaratmamış idi ki âlemde hiçbir şeyi,
 
Hep "Cebrâil" isminde, yarattı "Yüzbin melek".
Hitâb etti onlara, şöyle suâl ederek:
 
(Ben kimim, siz kimsiniz, söyleyin ey melekler?)
Bu suâle, hiçbiri cevap veremediler.
 
Yok etti Hak teâlâ onların her birini.
Peşinden tek olarak, yarattı sonra beni.
 
Aynı şeyi, bana da sorunca o gün Rabbim.
Şaşırıp, Rabbimize bir cevap veremedim.
 
Ben de âciz olunca, suâlin cevâbından,
Sonunda onlar gibi, yok olacaktım o an.
 
Büyük korku içinde kalmıştım ki, o anda,
"Sıddîk"ın rûhu geldi, yanıma o arada.
 
(Ey Cebrâil, sen şimdi, Hâlıkın suâline,
Şöyle cevap ver!) deyip, uyardı beni yine.
 
(Yâ Rabbî, sen Hâlıksın, ben senin mahlûkunum.
Sen, her şeye kâdirsin, bense âciz bir kulum.)
 
Böyle cevap vermeyi öğrenince "Sıddîk"tan,
Aynısını söyleyip, kurtuldum yok olmaktan.
 
İşte yâ Resûlallah, yemînle söylüyorum.
Bendeniz, Ebû Bekr'in âzâdlısı bir kulum.)
 

Şiirlerle Menkıbeler

 

İSTATİSTİKLER

Bugün:287
Dün:359
Bu Ay:2,174
Toplam:14,298,518
Online Ziyaretçiler:4
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842